نبش قبر مسلمان , يعنى شكافتن قبر او اگر چه طفل يا ديوانه باشد حرام است , ولى اگر بدنش از بين رفته و خاك شده باشد اشكال ندارد.

خـراب كـردن قبر امامزاده ها و شهدا و علما و صلحا اگر چه سالها بر آن گذشته و بدنشان از ميان رفته باشد چون هتك محسوب مى شود حرام است

- شكافتن قبر در چند مورد حرام نيست : اول آنكه ميت در زمين غصبى دفن شده باشد و مالك زمين راضى نشود كه در آنجا بماند

دوم آنكه كفن يا چيز ديگرى كه با ميت دفن شده غصبى باشد و صاحب آن راضى نشود كه در قبر بماند , و هـمـچـنـين است اگر چيزى از مال خود ميت كه به ورثه او رسيده با او دفن شده باشد , و ورثه او راضى نـشـوند كه آن چيز در قبر بماند , ولى اگر ميت وصيت كرده باشد كه دعا يا قرآن يا انگشترى را با او دفن كـنـنـد و وصـيـت او نافذ باشد , براى بيرون آوردن اينها نمى توانند قبر را بشكافند , و همچنين در بعضى مـواردى كـه زمـين يا كفن غصبى باشد يا اينكه چيزى غصبى با ميت دفن شده باشد نمى توان قبر را نبش كرد ولى مقام را گنجايش تفصيل آن موارد نيست

سـوم آنـكـه شـكافتن قبر موجب هتك حرمت نباشد و ميت بى غسل يا بى كفن دفن شده باشد يا بفهمند غسلش باطل بوده , يا به غير از دستور شرع كفن شده يا در قبر او را رو به قبله نگذاشته اند.
چهارم آنكه براى ثابت شدن حقى كه مهمتر از نبش قبر باشد بخواهند بدن ميت را ببينند.
پـنـجـم آنـكه ميت را در جايى كه بى احترامى به او است مثل قبرستان كفار يا جايى كه كثافت و خاكروبه مى ريزند دفن كرده باشند.
ششم آنكه براى يك مطلب شرعى كه اهميت آن از شكافتن قبر بيشتر است , قبر را بشكافند مثلا بخواهند بچه زنده را از شكم زن حامله اى كه دفنش كرده اند بيرون آورند.
هفتم آنكه بترسند درنده اى بدن ميت را پاره كند , يا سيل او را ببرد , يا دشمن بيرون آورد.
هشتم آنكه ميت وصيت كرده باشد كه او را قبل از دفن به مشاهد مشرفه نقل نمايند , چنانچه نقل دادن او مـوجـب هتك حرمتش نمى شده ولى عمدا يا از روى فراموشى در جايى ديگر دفن شده باشد مى توانند در صورتى كه موجب هتك حرمتش نشود قبر او را نبش كرده و بدنش را به مشاهد مشرفه نقل دهند.