زن در تمدن جديد به صورت يك كالاي جلوه گري، نمايشي و آرايشي در آمده است و اين فرهنگ نيز اكنون در حال نفوذ و حاكميت بر جامعه ماست، به عنوان مثال در مورد حجاب مي توان گفت كه در جامعه ما براي پوشش ممكن است مانتويي را بپوشند ولي نحوه پوشيدن آن به گونه اي است كه بهتر از نپوشيدن آن است، و حتي برخي از چادري هاي ما نيز طوري چادر به سر مي كنند كه از بي چادري ها بيشتر جلب توجه مي كنند. اين افراد حجابي دارند كه از لحاض قانوني نتوان مانع آنان شد ولي داراي حجب نمي باشند، در حالي كه حجب براي زن ارزشمند مي باشد و اگر حجاب توأم با حجب نباشد، هيچگونه ارزشي نخواهد داشت.

آنان كه با حجاب اين گونه برخورد مي نمايند گمان مي كنند اسلام اين قوانين را مي خواهد به آن ها تحميل كند، غافل از آن كه ذات آنان طالب حجب و حجاب است.

يك بانوي اطريشي كه مسلمان شده است در كتابي به نام جاذبه اسلام مي نويسد: « يكي از قوانين خوب اسلام كه به زن ارزش مي دهد، حجاب است ».

طاغوت با حاكميت و تحميل فرهنگ خود بر جامعه زشتي بي حجابي را از جامعه ي ما گرفت. به قول ناپلئون گهواره اي را كه يك مادر حركت مي دهد، گويي جهاني را به حركت در مي آورد.

در حالي كه در عصر ما چنين مادري دلقك، عروسك و « خود جلوه گر » شده و اين مسائل تنها به دليل نشناختن ارزش و مقام زن بروز كرده است. زنان به جاي آن كه خودشان را آسيه، سميه و ديگران مقايسه كنند، با سوفيالورن و ... مَحَك مي زنند.

خيلي از با حجاب هاي چادري هستند كه اگر چادر آن ها ه وسيله عاملي مانند باد و غيره برداشته شود، يك دفعه از زير چادر «« جينالولوبريجيدا »» و يا «« سوفيالورن »» كه يك ستاره سينما است، بيرون مي آيد، به طور نيمه عريان، اين طور حجاب داشتن به چه دردي مي خورد؟ اين چه حجابي است؟ اين مسائل بايد گفته شود و مسائل تربيتي بايد ريشه اي حل شود.

بايد به اين انسان گفته شود وقتي كه اسلام مي گويد دروغ نگو زيرا از منكرات است، يعني دروغ گفتن در تمام حركات روحي و حتي جسمي اثرات منفي خواهد گذاشت و طبيعت انسان آن را نمي پذيرد و يا وقتي كه به خانمي مي گوييم كه متانت و شخصيّت يك زن در وقار و عفت اوست و او به اين مسئله اعتقاد يابد و مضرات بي حجابي را درك كند، كم كم در حهت اصلاح خود اصلاح خواهد نمود.

مسئله ديگري كه بايد به ان اشاره كرد، پاكسازي جامعه از مظاهر منكرات است. اسلام در چند بٌعد با منكرات مبارزه مي كند. از يك طرف انسان را از مضرّات آن ها آگاه مي سازد تا دست از منكرات بردارد  از طرف ديگر جامعه را نيز پاكسازي كند. در يك مملكت اسلامي نبايد اجازه داد تا محيط زندگي اجتماعي آلوده شود و تا هنگامي در مغازه ها، فروشگاه ها و بوتيك ها مظاهر زشتي و گرايش به منكرات وجود دارد بايد با آنها مقابله و محيط را از وجود آن ها پاك كرد.

بر اين اساس است كه اسلام با مظاهر فساد مبارزه مي كند، براي مثال در ماه مبارك رمضان اسلام حتي به افراد بيمار و غير معتقد به اسلام نيز اجازه نمي دهد تا در معابر عمومي به طور علني به روزه خواري تظاهر كنند، زيرا اين عمل جامعه را آلوده مي كند و قداستِ روزه و قبح روزه‌خواري را از بين مي برد و همچنين است كه در مورد جلوه‌گري و بي حجابي سختگيري و با آن مبارزه مي‌كند. در اين راه بايد تلاش كرد، زيرا ما محصول پنجاه سال سكس و مسافرت توريست هايي هستيم كه به عنوان مظاهر و سفراي تمدن براي ياد دادن و تحميل فرهنگ بي حيايي به ايران مي آمدند. از همين رو بايد همه مردم به ويژه افراد مسئول در اين راه سعي و تلاش كنند. بايد به جامعه فهماند كه انسان ومجودي والامقام و ارزشمند است كه مي تواند خداگونه شود و تكامل شخصيّت وي جزء در پرتو ارتباط با خدا و قوانين الهي امكان پذير نيست و اسطراب شبر نيز تنها از همين طريق از بين مي رود.

گناه اثر وضعي دارد و شخصيّت انسان را از بين مي برد؛ عيّاشي و بي بند و باري استقلال يك ملّت را از بين مي برد؛ اميد است خداوند به افراد و خانواده ها درك بدهد تا به عظمت و ارزش عفّت، حجاب، حجب و حيا، ارزش و نقش زن در جامعه پي برده، خود را با موازين شرع مقدس اسلام تطبيق كنند. تعجب انگيز است كه دنياي غربي كه خود اين بدبختي ها را براي ما به ارمغان آورده است، به فكر چاره جويي و الاج افتاده است، ولي تعدادي از خانواده هاي ما تازه در قدم اول مي باشند، يعني علي رقم اين كه غربيها به آخر خط رسيده اند، اينها تازه شروع كرده اند و اين يك بدبختي است.

به هر حال اميد است با تلاش و پيگيري مسئولين و متعهدين به جمهوري اسلامي بتوان اينگونه مسائل را به خانواده ها تفهيم كرد. البته در ومرد جلوگيري از عرضه لباس هاي مبتذل نيز كه خود كريه نمودن چهره جامعه مؤثر مي باشد، بعداً صحبت خواهيم كرد تا با پاك شدن اجتماع از اين رذايل و زنگارها، شاهد چهره صيقل داده شده و مصفّاي جمهوري اسلامي باشيم.

انشاءالله